حقیقت و معناى سیر و سلوك الهى‏

كلام امام زمان علیه‌السّلام در نامه‌ای به شیخ مفید أعلی اللَه مقامه‌

امام زمان علیه‌السّلام در نامه‌ای به شیخ مفید می‌فرمایند:

ولو أنَّ أشياعَنا وفَّقَهم اللَه لطاعَتِه على اجتِماعٍ مِن القلوبِ فى الوفاءِ بالعهدِ عليهِم لما تأخَّرَ عنهم اليُمنُ بِلقائِنا، و لتَعَجَّلَتْ لهم السَّعادةُ بمشاهَدَتِنا على حقِّ المعرفة، و صِدقِها منهم بنا؛ فما يحبِسُنا عنهم إلّا ما يَتَّصلُ بنا ممّا نَكرَهُه و لانُؤثِرُه منهم.¹

حضرت می‌فرمایند كه: «اگر شیعیان ما، واقعاً به آنچه كه بر عهده آنها قرار داده شده و بر آن عهدی كه بر آنها التزام دارند عمل كنند و متابعت ما را پیشه خود نمایند، به لقاء ما خواهند رسید و از مشاهده ما محروم نخواهند شد.»

در اینجا منظور حضرت تنها مشاهده و لقاء ظاهری نیست، بلكه مقصود حضرت آن است كه: حقیقت و نور ولایت در دل آنها متمكّن خواهد شد، و آنها راه خدا را با آن نور مشاهده می‌كنند و مسیرشان را تشخیص می‌دهند. و آنچه كه موجب ابتعاد آنها از ما می‌شود، همان اعمالی است كه انجام می‌دهند و ما را ناراضی می‌كنند، و ما نسبت به آن كارها كراهت داریم.²

باید توجّه داشت كه در این كلام صاحب مقام ولایت كلّیه می‌فرماید: «این اعمال آنهاست كه آنها را از ما دور می‌كند، و إلّا ما به آنها از خود آنها نزدیك‌تریم.» یعنی واقعاً اگر كسی بر طبق آنچه كه می‌داند عمل كند و خود را گول نزند، او به ما نزدیك است و در نزد ما است.

تقاضای دستور یكی از علمای معروف قم از علّامه طهرانی و پاسخ ایشان‌

روزی یكی از آقایانی كه چند سال پیش از دنیا رفت و ایشان را در قم دفن كرده‌اند، در زمان سلطنت شاه خدمت مرحوم آقا رضوان اللَه علیه آمده بود و از ایشان دستور و برنامه‌ای می‌خواست.

من ایشان را می‌دیدم كه یك‌روزدر میان برای دو سه مرتبه خدمت مرحوم آقا می‌آمدند و بعد به طور كلی این ارتباط قطع شد. ایشان از معمّرین و از علمای معروف قم بود، و سه چهار سال است كه از دنیا رفته است.