حقیقت و معناى سیر و سلوك الهى
3خیال نكنید به صرف اینكه اسم خود را سالك گذاشتهاید و به گمان اینكه خود را در تحت حصن و حرز درآوردهاید، دیگر مسأله فیصله پیدا كرده و كار خود را تمام شده تلقّی كنید. ای رفقا! بدانید كه: قدم از قدم برنمیدارید إلّا بالعَمَلِ برِضَى اللَه؛ به اندازه سر سوزنی از جای خود حركت نمیكنید مگر به اینكه به این مطالب عمل كنید.
یعنی صرفِ با ما بودن ملاك نیست بلكه ملاك عمل است، و دل خوش كردن به اینكه ما در تحت حفظ و حراست ولایت قرار گرفتهایم، خواب و خیال است، و اگر به مطالبی كه مطرح میشود عمل شود جلو میروید، و اگر صد سال هم اسم سالك را با خود یدك بكشید یك سانت به جلو حركت نخواهید كرد؛ این را سلوك میگویند.
سلوك یعنی: عمل بر وفق رضای خدا و یقینیات؛
سلوك یعنی: حفظ امانت در هر موقعیت و در هر جا، ولو اینكه بر خلاف منافع انسان باشد؛
سلوك یعنی: صداقت با خود و با خلق خدا در همه جا و همه وقت، ولو اینكه بر خلاف منافع باشد؛
سلوك یعنی: احتراز از غیبت در همه جا و همه وقت، ولو اینكه این غیبت نفع و بهرهای را برای انسان به ارمغان بیاورد.
مرحوم آیة اللَه انصاری: سلوك یعنی عمل كردن به احكام خمسه
مرحوم آقای انصاری میفرمودند كه: «سلوك عبارت است از عمل به احكام خمسه: واجب ومستحب و حرام و مكروه و مباح.»
چه بسیار افرادی در خدمت بزرگان بودند كه خیال میكردند صرف ادراك محضر ایشان كار را تمام میكند، درحالیكه مسأله اینطور نبود. ما بسیاری از افرادی را میدیدیم كه میآمدند و در مجالس شركت میكردند، ولی عمل آنها گواه بر عدم یقین آنها به راه بود. بالأخره این افراد جان سالم بهدر نبردند و در وادی هلاكت سقوط كردند؛ چراكه اولیا الهی با كسی شوخی ندارند، و اساساً راه خدا شوخیبردار نیست و خداوند با كسی رفاقت و رحمیت ندارد.

