مرتب سازی:
حقیقت و معناى سیر و سلوك الهى
2أعوذ باللَه من الشّيطان الرّجيم
بِسمِ اللَه الرَّحمَنِ الرَّحِيم
الحَمدُ لِلّه ربِّ العالَمينَ و الصّلوة والسّلامُ على أشرَف المُرسَلينَ
وخاتمِ النَّبيينَ أبىالقاسمِ محمَّدٍ و علَى آلِهِ الطَّيِّبين الطّاهرين
واللعنة علَى أعدائِهم أجمَعينَ
سلوك یعنی قیام به آنچه مورد رضای حق است
بحث پیرامون این فقره از حدیث شریف عنوان بصری بود كه حضرت میفرماید: «إنّى رَجُلٌ مَطلُوبٌ» من مورد مراقبت و توجّه هستم، دولت و حكومت روی من نظر دارد.»
عرض شد كه: هدایت و دستگیری پروردگار معیار مشخّص و تعریف شدهای برای همه ندارد؛ بلكه خداوند متعال راههای مختلفی را برای هدایت بشر بر حسب استعداد افراد قرار میدهد، و ممكن است راه شخصی با راه دیگری تفاوت داشته باشد. و آنچه كه برای سالك لازم است عبارت است از: تسلیم در برابر رضا و مشیت پروردگار، و عمل به آنچه كه قطع دارد صلاح و رضای حضرت حقّ به آن تعلّق گرفته است.
در جلسه گذشته عرض شد كه: عدّهای از بزرگان و علماء نجف، خدمت مرحوم قاضی رضوان اللَه علیه رسیده و از ایشان دستوراتی برای عمل و سلوك إلیاللَه میخواستند؛ ایشان قبل از پرداختن به این موضوع به آنها میفرمایند: آیا شما بر طبق آنچه كه تا به حال دانستهاید، عمل كردهاید كه الآن به دنبال مجهولات میگردید؟!
از این بیان ایشان استفاده میشود كه: راه خدا و سلوك إلی اللَه بر خلاف آنچه كه تصوّر میشود راهی دشوار و ناشناخته و عجیب و غریب و تافتهجدابافته از مسیر حق نیست كه اسمش را سیر و سلوك و راه خدا، و ثمره آن را دستگیری و تربیت نفوس گذاشته باشند؛ بلكه سلوك إلی اللَه عبارت است از: قیام به آنچه كه مورد رضای حق است.
آری، این معنای سلوك إلی اللَه است، و هر كسی غیر از این تصوّر كند، در اشتباه محض است.
مرحوم علّامه: «بدانید كه قدم از قدم برنمیدارید إلّا بالعمل برضی اللَه»
روزی مرحوم والد رضوان اللَه علیه در دو سه سال آخر حیاتشان دوستانی را كه در مشهد داشتند جمع كردند و با آنها اتمام حجّت كرده و فرمودند: