اهمّیت حدیث عنوان بصرى در سیر و سلوك

 از طرف دیگر می‌دیدیم رفقا آن ارتباط سابق را که با مرحوم آقا داشتند دیگر ندارند؛ مرحوم آقا دیگر مشغول تألیفات هستند و تامّ‌الأوقات را صرف مطالعه و کتابت و تألیف می‌کنند، و حتّی برای خود ما هم دیگر مجالی نبود که به‌طور فارغ‌البال با ایشان صحبتی داشته باشیم، لذا خیلی از دوستان در آن موقع به‌خاطر محبتی که به حقیر داشتند اصرار می‌کردند که مجلسی باشد، سؤال و جوابی باشد، چند نفری باشند که بنشینند و به هم دل بدهند و صحبتی کنند؛ و بالأخره یک گرمی و محبّت و وُدّی باشد و صرف‌نظر از مسائل مُولِمه و ناراحت‌کننده‌ای که شاید کم‌وبیش در جریان بود، یک محیط انس و الفتی باشد و هرکسی بتواند آن استفاده‌ای که باید و شاید را ببرد.

 لذا ما در همان موقع -شاید قبل از یک سال یا بیشتر به زمان فوت مرحوم آقا- جلساتی در شب‌های پنج‌شنبه داشتیم و نوعاً رفقا در آنجا سؤالی را مطرح می‌کردند و صحبتی می‌شد و صرفاً منظور همین گردِهم‌آمدن و یک‌دل‌بودن و اجتماعی را داشتن بود. و به قول شاعر که می‌فرماید:

 این مدّ نظر بود. بعد از فوت مرحوم آقا باز این قضیه همین‌طور ادامه پیدا کرد تا اینکه دوباره به‌واسطۀ بعضی از جریانات این مجلس تعطیل شد.

 البته این را هم باید عرض کنم که منظور از تشکیل چنین جلساتی -که حتی اطلاق اسم جلسه بر آن [صحیح نیست]- به‌خاطر مقابلۀ با یک جریان نیست! بلکه صرفاً منظور در کنار هم بودن است و اگر قرار بر این باشد که استفاده‌ای بشود، بشود و اگر هم نه، دیگر: والعُذرُ عندَ کِرامِ النّاسِ مَقبولٌ. منظور فقط این بوده است.

درخواست مکرّر ارادتمندان آیت‌اللَه طهرانی جهت تشکیل جلسات

 این اواخر مراجعات به حقیر برای یک صحبت مستمر إلیٰ‌ماشاءاللَه زیاد بوده است. یعنی واقعاً رفقا و اعزّه و احبّه این‌قدر که مراجعه کرده بودند مرا خسته کردند که: «آقا، یک مجلسی باشد، الآن صحبتی نیست و مطلبی مطرح نمی‌شود؛ شخصی کاسب است، صبح می‌رود برای کسب و شب به منزل برمی‌گردد؛ آن شخصِ دیگر طلبه است، می‌رود برای درس و شب به منزل برمی‌گردد و باید به همین درس‌ها و مطالعات روزمرّۀ خود بپردازد!» و خلاصه رفقا از ما می‌خواستند که اگر شده حتی یک کلمه یا جمله‌ای که از مرحوم آقا به یاد داریم یا در دفاتر و کاغذهایمان نوشته‌ایم بیان کنیم، تا اینکه همان یک جمله و کلمه راه‌گشا باشد؛ و اگر به‌نحوه‌ای باشد تا به‌صورت مسائل دسته‌بندی‌شده‌ای درآید و بشود در موارد مختلف آن مسائل را مدّ نظر قرار داد و قابل استفاده باشد، خوب است.