در حال بارگذاری... ...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

ولایت تکوینی ائمه علیهم‌السلام و شیعیان

پاسخ به شبهات ولایت تکوینی و اثبات ولایت ائمه و شیعیان

0
نسخه عربی

ولایت تکوینی ائمه علیهم‌السلام و شیعیان

8
  • امکان لحوق شیعیان به ولایت تکوینی ائمه علیهم السّلام

  • و ما نیز می‌توانیم به این مرتبۀ امام علیه السّلام برسیم که به اراده و اذن خداوند متعال قدرت بر ایجاد و خلق اشیا دارد؛ [معجزاتی] مانند ردّالشمس1 و شقّ‌القمر2 و سخن گفتن با درختان3 و سایر معجزاتی که از ائمه علیهم السّلام شنیده‌ایم و دیده‌ایم و در کتاب‌ها خوانده‌ایم4 و همۀ آنها صحیح است و هیچ شک و اختلافی در آنها نیست؛ بلکه ما حتی از افراد مؤمن و متقی در زمان حاضر خود هم بعضی از این مسائل را دیده‌ایم؛5 حال چطور امام علیه السّلام نتواند این‌گونه عمل کند و چگونه ما این مسئله را برای امام علیه السّلام منکر می‌شویم؟!

  • ما حتی در خصوص علم غیب هم می‌گوییم که این مسئله [برای امام علیه السّلام] پیش‌پاافتاده است؛ همان‌طور که خداوند در خواب و رؤیا ما را از مسائل آینده باخبر می‌کند. چگونه علم غیب را برای امام علیه السّلام انکار می‌کنیم؟! چگونه است که می‌گوییم امام علیه السّلام مانند سایر افراد عادی است و علم غیب نمی‌داند و از آن اطلاع ندارد؟! با اینکه ما این را از افراد عادی و حتی از هندوها هم می‌بینیم و می‌شنویم! هندوها می‌توانند چنین کنند ولی امام نتواند؟! این واقعاً خنده‌دار است! [کسانی که چنین می‌گویند] واقعاً چه منظوری دارند؟! این مسئله از مسائل عادی است!

  • مسئله در خصوص ولایت تکوینی این است که هیچ دلیل عقلی در نفی ولایت امام علیه السّلام با ولایت خداوند متعال وجود ندارد.

  • عینیّت ولایت ائمه با ولایت پروردگار و عدم تنافی با آن

  • البتّه این باطل است که [قائل شویم] همان‌طور که خداوند متعال در خلق اشیا و تدبیر عالم دارای ولایت است، ولایتِ پیامبر یا امام علیه السّلام هم در کنار و عرض ولایت خداوند قرار دارد. این قطعاً و کاملاً باطل است و این شرک و کفر نسبت به پروردگار می‌باشد.

  • بلکه ما می‌گوییم که ولایت در عالم، ولایت واحدی است و این ولایت از خداوند متعال نشئت گرفته است و خداوند آن را در نفس امام علیه السّلام جاری کرده است؛ پس آنچه امام علیه السّلام انجام می‌دهد نفس ولایت خداوند است و خارج از آن نیست و او نمی‌تواند با پروردگار مخالفت کند. امام علیه السّلام یا پیامبر به مرتبۀ بندگی رسیده است؛ به‌نحوی که در نفس خود اصلاً استقلالی در برابر پروردگار نمی‌بیند و خود را در عرض خدا مشاهده نمی‌کند و ارادۀ خود را ارادۀ مستقلی در کنار ارادۀ پروردگار نمی‌یابد.

    1. الکافی، ج 4، ص 562؛ من لا یحضره الفقیه، ج 1، ص 203.
    2. الخرائج و الجرائح، ج 1، ص 142؛ إعلام الوری، ج 1، ص 84؛ البدایة و النّهایة، ج 3، ص 118 ـ 122.
    3. بصائر الدّرجات، ص 253؛ الخرائج و الجرائح، ج 2، ص 593.
    4. جهت اطلاع پیرامون معجزات رسول خدا صلّی الله علیه و آله و سلم، رجوع شود به الخرائج و الجرائح، ج 1، ص 21 ـ 170، مجموعاً 260 معجزه؛ بحار الأنوار، ج 17، ص 225 ـ 421، باب جوامع معجزاته صلّی الله علیه و آله و سلم، مجموعاً 143 معجزه.
      جهت اطلاع از معجزات امیرالمؤمنین علیه السّلام رجوع شود به الخرائج و الجرائح، ج 1، ص 171 ـ 235، جمعاً 78 معجزه.
      هم‌چنین جهت اطلاع بیشتر بر معجزات ائمه معصومین علیهم السّلام رجوع شود به الخرائج و الجرائح، ج 1، ص 21 ـ 484 و ج 2، ص 792 ـ 874؛ نوادر المعجزات؛ عیون المعجزات؛ إثبات الهداة بالنّصوص و المعجزات؛ مدینة معاجز الأئمّة الإثنی عشر.
    5. به‌عنوان نمونه رجوع شود به معادشناسی، ج 1، ص 100 ـ 110 و 230 ـ 233؛ روح مجرّد، ص 557؛ مطلع انوار، ج 2، ص 30 ـ 36 و ص 166، تعلیقه.