امام شناسی ج5

بسم الله الرّحمن الرّحیم‌

و صلّى الله على محمّد و آله الطّاهرین

و لعنة الله على اعدائهم أجمعین من الآن الى قیام یوم الدین

و لا حول و لا قوّة إلاّ بالله العلىّ العظیم

 قال الله الحکیم فى کتابه الکریم:

 ﴿هُنالِكَ الْوَلايَةُ لِلَّهِ الْحَقِّ هُوَ خَيْرٌ ثَوابًا وَ خَيْرٌ عُقْبًا﴾¹.

 «آنجا ولایت اختصاص به خداوند دارد که اوست حقّ، و اوست پاداش و مزد اختیار شده، و اوست عاقبت اختیار شده و پسندیده».

تحقیق معنای لغوی ولایت

 کلمه ولایت که مصدر است و یا اسم مصدر، با بسیارى از اشتقاقات آن همچون: وَلیّ، و تَوَلّی، و وَالی، و أوْلِیَآء، و مَوالِی، و مُوَلِّی، تولّی، و تَوْلِیَتْ و غیرها در قرآن مجید وارد شده است.

 حال باید دید معناى لغوى آن چیست؟ و سپس در تفسیر آیه مبارکه سخن گفت.

 امّا معناى آن در لغت:

 در «مصباح المنیر» گوید: الْوَلْیُ، مثل فلس، به معناى قرب است، و در آن دو لغت است: اوّل ـ وَلِیَهُ یَلِیهِ با دو کسره از باب حَسِبُ یَحْسِبُ، و دوّم از باب وَعَدَ یَعِدُ، و لیکن لغت دوّم کمتر استعمال مى‌شود. و وَلِیتُ عَلَی الصَّبِیُّ وَ الْمَرْأةِ، یعنى من بر طفل وزن ولایت پیدا کردم، و فاعل آن وَالٍ وجمع‌آن وُلاَةٌ آید؛ و زن و طفل را مُوَلَّی عَلَیْهِ گویند. و وَلایَتْ با کسره و فتحه به معناى نصرت است؛