رسالة حول مسألة رؤية الهلال
کتاب ذیقیمت «رسالةٌ حولَ مسئلةِ رؤیةِ الهلال» اثر نفیس حضرت علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه، مکاتبات و مراسلاتی است به زبان عربی پیرامون «مسئله رؤیت هلال» که بین ایشان و استاد مکرّمشان آیةاللَه حاج سید ابوالقاسم خوئی رضواناللَهعلیه برقرار بوده است. مرحوم آیةاللَه خوئی برخلاف مشهور، معتقد به عدم لزوم اشتراک افق در میان شهرها و کشورها بوده و صرف رؤیت در یک قسمت از زمین را برای حکم به دخول ماه جدید در جمیع امکنه، کافی میدانستند. مرحوم علامه طهرانی در طیّ مراسلات و مکاتباتی به نقد و رد این نظریۀ استاد، همراه با ادلۀ متقن و شواهد مستدل و قرائن قطعی و مؤیداتی از علم هیئت و نجوم، پرداخته و جمیع مواضع استاد خویش را یکبهیک به مهمیز نقد کشانده و بهروشنی به ثبوت می رساند که حق با نظر مشهور است که اشتراک آفاق بین شهرها و کشورها برای دخول ماه جدید لازم و ضروری است و حکم به دخول ماه در یک شهر، موجب حکم به دخول آن در بلاد بعیده نخواهد بود و آنها باید طبق افق شهر یا کشور خویش، دخول ماه را مورد توجه قرار داده و طبق همان احکام شرعی خویش را معمول دارند. این کتاب، شامل ابحاث علمی، فقهی و فنّی بوده که به زبان عربی از ناحیۀ طرفین نگاشته شده است که برای اهل علم و فضل و طالبان فقاهت فنی و اجتهادی در شناخت شیوۀ صحیح استنباط و اجتهاد، و کیفیت تجمیع شواهد و قرائن، و چگونگی دلالت ادلّه، الگویی بینظیر میباشد.
مرتب سازی:
رسالة حول مسألة رؤية الهلال
8سَلامٌ على السید السَّند و الحبر المعتمد أُستاذنا الأفخم العَلَم العالِم العلّام حُجَّة المسلمین و الإسلام الآیة العظمى الحاجّ السید أبی القاسم الخوئی أمدّ اللهُ أظلاله الشّارفة و بلّغه غایة مناه بحقّ مُحَمَّدٍ و عِترتِهِ الطّاهِرَة.
أ رَجُ النَّسیمِ سَرَى مِنَ الزَّوراءِ *** سَحَراً فَأحْیى مَیتَ الأحْیاءِ و لِفِتْیةِ الحَرَمِ المَنیعِ وَ جیرةِ الْ *** حَی المَریعِ تَلَفُّتی وَ عَنائِی وا حَسْرَتا ضاعَ الزَّمانُ و لَمْ أفُزْ *** مِنْکمْ أُهَیلَ مَوَدَّتی بِلِقاءِ وَ مَتى یؤَمِّلُ راحَةً مَنْ عُمْرُهُ *** یوْمانِ یومُ قِلی و یوْمُ تَناءِ یا ساکنِی الْبَطْحاءِ هَلْ مِن عَوْدَةٍ *** أحْیی بِها یا ساکنِی الْبَطْحاءِ إن ینْقَضی صَبْری فَلَیسَ بِمُنْقَضٍ *** وَ جْدِی الْقَدیمُ بِکمْ و لا بُرَحائِی واهاً عَلى ذاک الزَّمانِ وَ ما حَوَى *** طیبُ الْمَکانِ بِغَفْلَةِ الرُّقْباءِ أیامَ أرْتَعُ فی مَیادینِ الْمُنى *** جَذِلًا وَ أرفُلُ فی ذُیولِ حِباءِ ما أعْجَبَ الأیامَ تُوجِبُ لِلْفَتى *** مِنَحاً وَ تَمْحَنُهُ بِسَلْبِ عَطاءِ وَ کفی غَراماً أنْ أبیتَ مُتَیماً *** شَوْقی أمامی وَ الْقَضاءُ وَرائی و بعد إهداءِ أحسن مراتب السلام و أكملِ التحیات و أتمّ الإكرام و إبراز غایة ودّی و إخلاصی و ولهی وفرط اشتیاقی إلى لقیا طلعتك المنیرة و وجهك المیمون و الاستمطار من شآبیب فیضك الواسع و نفحات سرّك المصون.
أحمده على آلائه التی منها أن وفّقنی للمُثول بین یدیك فی هذه اللّحظات بهذه الوُریقات بالكتابة التی هی إحدى اللقائین؛
كما أحمده على بلائه الذی منه أن حرمنی منذ سنین عدیدة عن التشرّف باستلام عتبة باب العلم و معدن الحكمة مولانا أمیرالمؤمنین علیه صلوات الله و الملائكة المقرّبین؛
و عن زیارة سماحتك بوّابه الآیة الحجّة؛ جعله الله من عباده المخلَصین و أولیائه المقرّبین؛ آمین ربّ العالمین.
سبب كتابة الموسوعة
ثمّ إنّی طالما كنتُ مطّلعاً على فُتیاكم فی مسألة رؤیة الهلال و عدم لزوم الاشتراك