ولایت فقیه در حکومت اسلام ج4

أعُوذُ بِاللَهِ مِنَ الشَّیطَانِ الرَّجِیم‌

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ‌

وَ صَلَّى اللَهُ عَلَى سَیدِنَا مُحَمَّدٍ وَ ءَالِهِ الطَّیبِینَ الطَّاهِرِینَ‌

وَ لَعْنَةُ اللَهِ عَلَى أعْدَآئِهِمْ أجْمَعِینَ مِنَ الآنَ إلَى قِیامِ یوْمِ الدِّینِ‌

وَ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إلَّا بِاللَهِ الْعَلِىِّ الْعَظِیمِ‌

 در خبر عبد الله بن مُغیره آمده بود كه: محمّد بن عبد الله از حضرت امام رضا علیه السّلام از این خبر سؤال كرد و من هم گوش میدادم كه مى‌گفت: پدر من براى من حدیث كرد از أهل بیتش از آبائه علیهم السّلام (ظاهراً از آبائه علیهم السّلام یا حضرت صادق و یا حضرت باقر علیهما السَّلام بوده‌اند) كه بعضى پیش آن حضرت گفتند: در ولایت ما لشكرگاه و رباط است؛ یعنى آنجائى كه ساخلوى لشكر و محلّ تجمّع جَیش است براى اینكه به هر نقطه‌اى كه بخواهند حمله كنند؛ و به آن موضع قزوین میگویند، و دشمنانى هم هستند كه به آنها دیلم میگویند. آیا در اینصورت براى ما جائز است كه برویم جهاد كنیم، یا نگهدارى سنگر كنیم؟!

 آنحضرت در جواب سائل فرمودند: بر شما باد كه حجّ خانه خدا را بجاى آورید! دو مرتبه حدیث را إعاده كرد، باز حضرت فرمودند: بر شما باد به این خانه خدا، پس حجّ آن را بجاى آورید. آیا خوشایند نیست براى احدى از شما كه در خانه خود باشد و از آنچه خداوند به او عنایت كرده از سعه و أموال، بر عیالش إنفاق كند و منتظر أمر ما باشد (یعنى منتظر قیامت و حكومت، و منتظر إمارت و ریاست و إمارت ما باشد). پس اگر أمر و قیام ما به او رسید، مانند