ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

 از میان پیامبران، قرآنِ كریمش را بر پیامبر أكرمش نازل نمود تا با ولایت كلِّیه و رؤیت باطنیه و إدراكات عمیقه و نور موهبتى إلهى، در بین مردم حكم كند؛ و آنان را بر راه مستقیم و طریق مستوِى به سر منزل سعادت و فوز و نجاح و نجات تا سرحدّ تمتّع و بهره بردارى از أقصى درجه كمال إنسانیت و فَنا در أنوار قدسیه قاهره نور توحید، و جَلَوات ذاتى رهبرى نماید؛ إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ الْكِتابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِما أَراكَ اللَّهُ‌¹.

 و با خطاب ملكوتى خود به جمیع مؤمنین أمر میكند، تا در جمیع شُؤون خود زیاده روى و كوتاهى ننمایند و قِسطاس و معیار مستقیم را در میزان رعایت كنند؛ وَ أَوْفُوا الْكَيْلَ إِذا كِلْتُمْ وَ زِنُوا بِالْقِسْطاسِ الْمُسْتَقِيمِ ذلِكَ خَيْرٌ وَ أَحْسَنُ تَأْوِيلًا².

 و در میان مردم با عدل و داد رفتار نموده، و پیوسته حكمشان را بر أساس این معیار صحیح قرار دهند؛ وَ إِذا حَكَمْتُمْ بَيْنَ النَّاسِ أَنْ تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ‌³

 و عجیب آنكه: چنان ولاء تكوینى را با ولایت تشریعى بهم در آمیخته، و