ولایت فقیه در حکومت اسلام ج1

* عَلَّمَ الْقُرْآنَ* خَلَقَ الْإِنْسانَ* عَلَّمَهُ الْبَيانَ* الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ* وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ‌¹؛ آنان را هشدار داد كه عالم إیجاد و نشأَه هستى، سراسر عظمت است و جمال و كمال و نور و بَهاء؛ و حقّ است و حقیقت؛ و واقعیت است و أصالت؛ كه نباید با دیده أحْوَل بر آن نگریست؛ و با چشم دوبین، بدین ربط منسجم كه خیر محض و محض خیر است، نظر انداخت.

 آرى! زشتیها و بدیها و شُرور، ناشى از تعینات و حدود و قوالب ماهیاتست كه از ماست، نه از نور بَحْت و خیر محض او.

 اوست بر پا و قائم به قسط بر كانون عدل و داد؛ چنانكه خودش و فرشتگان عالَم عِلْوىّ و دارندگان علم و دِرایت كه حاملان بینش و فَطانتند، شهادت بر وحدانیتش دهند كه: وى قیام به قسط نموده؛ در جمیع مراحل تكوین و نزول نور وجود، تا به این عالم خاكى كه أَظْلَمُ الْعَوَالِم است، و در همگى منازل تشریع و گسترش حكم و قانون، بر أساس عدل و داد مشى نموده و عَلَم قسط و عدالت را برافراشته است؛ شَهِدَ اللَّهُ أَنَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ وَ الْمَلائِكَةُ