معاد شناسی ج5
کتاب شریف «معاد شناسی» از آثار نفیس علامه آیةاللَه حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی قدّسسرّه میباشد. این اثر ارزشمند به قلم خود ایشان، در حقیقت صورت مکتوب و تفصیلی سخنرانیهای ایشان در موضوع معاد است. در این مباحث، کیفیت سیر انسان در دنیا و عالم غرور، و نحوۀ تبدّل عالم غرور به عالم حقائق، و رسیدنِ انسان به خدا نشان داده میشود. محوریت این ابحاث روی «باطنبودنِ آخرت نسبت به دنیا» پایهگذاری شده است که با قلمی شیوا و سلیس پرده از حقایق ناشکفتۀ عالم آخرت و معاد برداشته و شیفتگان حریم معبود را به تدبّر در معانی این اثر ذیقیمت فرامیخواند. در جلد پنجم از این مجموعه پیرامون «تتمۀ حقیقت عالم قیامت و وقایع آن» و «حقایق ملکوتی عالم قیامت» سخن بهمیان آمده است. اهم مباحث این مجلّد: • در قیامت، موجودات با ربطِ خود به خدا، ظهور دارند • در قیامت حقیقت توحید، ظهور مییابد • اعراض از یاد خدا موجب نابینایی در قیامت است • پنهانی جنبۀ وجهالخَلقی و ظهور جنبۀ وجهاللهی در قیامت • اگر انسان نفس را معالجه کند وجهۀ الهی موجودات را در دنیا میبیند • معاد بازگشت به خدا و شهود وجهاللَه است • در قیامت، مؤمنان تحت تجلیات جمالیه و کافران تحت تجلیات جلالیهاند • قیامت در عرض عالم نیست بلکه به آن احاطه دارد • برزخ و قیامتِ انسان در خود اوست • در قیامت در عین نور و اشراق، کفار و فجّار محجوبند • نور آخرت را باید از دنیا با خود برد • انکار معاد توسط مادیون مبتنی بر اصول علمیّه نیست • شرحی از داستان اصحاب کهف
مرتب سازی:
معاد شناسی ج5
6متانت بر جاى خود قرار دارند و لیكن در واقع در گردشند و حكم سراب را دارند و با وجود تكوینى خود نشان میدهند كه در حقیقت، استقلال وجودى ندارند. وجود استقلالى آنها سَراب، و وجود حقیقى آنان همان ربط به حضرت حقّ است.
شاهد بر این معنى ذیل آیه است كه میفرماید:
صُنْعَ اللَّهِ الَّذِي أَتْقَنَ كُلَّ شَيْءٍ.
«این صنع خداست كه هر چیزى را متقن و محكم آفریده و از سستى و بى بنیادى و بى اعتبارى مبرّى داشته است.»
این ذیل شاهد بر استحكام و استقرار كوههاست، نه از بین رفتن و مندكّ شدن و خراب گشتن.
از این آیه میتوانیم استفاده كنیم كه در طلیعه قیامت، موجودات در نزد انسان به صورت سراب جلوه مىكنند. موجودات جامد كه ظاهرشان استقلال در وجود است، در حال سیر و حركت و انقراض نشان داده میشوند.
آن ابَّهت و جلال و عظمت و استقلال كه در اشیاء مشهود بود، دیگر از بین میرود و اشیاء، دیگر استقلال در موجودیت ندارند و این در حقیقت سراب بودن و بطلان موجودات است.
موجودات همگى بدون استثناء قبل از ظهور قیامت و طلیعه آن كه قبل از انكشاف حقائق است، در نزد مردم و شاهدین آنها، موجودات مستقلّه و داراى تشخّص و هویات خاصّهاى بودند كه آیه كریمه تَحْسَبُها جامِدَةً براى افاده این حقیقت است.