Name: کتاب معاد شناسی ج5 - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

معاد شناسی ج5

4

وَ فُتِحَتِ السَّماءُ فَكانَتْ أَبْواباً* وَ سُيِّرَتِ الْجِبالُ فَكانَتْ سَراباً.¹
«آسمان باز میشود، و درهائى میشود. و كوه‌ها به گردش در مى‌آیند، و سراب میگردند.»
سراب به معناى باطل است، در مقابل آب. سراب یعنى آب خیالى و آب توهّمى.
سراب به چیزى میگویند كه حقیقت ندارد و در تخیل انسان خود را به صورت واقع نشان داده و جلوه كرده است.
سراب كه در بیابان‌هاست آب‌نماست، كه از نور و حرارت خورشید به زمین، نقاط صیقلى كه از شن و ماسه پوشیده شده است، از دور به منظره مَیعان و لَمَعان، آب جلوه میكند و بیننده مى‌پندارد كه آب است. و چون نزدیك میرود معلوم میشود كه آب نیست و آبِ باطل است و آب خیالى است.
در این آیه میفرماید: كوه‌ها سراب میشود یعنى باطل میشود، درحالى‌كه اگر كوه‌ها خُرد شوند و مانند پشم زده شده در میان فضا و آسمان و زمین پراكنده شوند و یا در دریا ریخته شوند، باز باطل نخواهند بود بلكه حقیقتى است كه از یك صورت و یك شكل به شكل دیگرى در آمده است.
آیه‌اى كه در مَطلَع بحث ذكر شد دنباله آیه نفخ صور است:
وَ يَوْمَ يُنْفَخُ فِي الصُّورِ فَفَزِعَ مَنْ فِي السَّماواتِ وَ مَنْ فِي‌
1. آيه ١٩ و ٢٠، از سوره ٧٨: النّبأ