استيذان طائفه جنّ از سيّد الشّهداء براى كارزار، و بيان حضرت در جواب ايشان‏

«و اگر من در مکان خود درنگ نمایم، پس به چه چیز این خلق واژگون و به روى خود بر زمین افکنده شده آزمایش شوند؟! و به چه چیز از عهده امتحان برآیند یا بر نیایند؟! و آن کس که در حفره و قبر من در کربلا بخوابد و ساکن شود چه کس خواهد بود؟ در حالتیکه خداوند آن خوابگاه را از روزیکه زمین را گسترانید اختیار و انتخاب فرموده است، و آنجا را پناهگاه شیعیان ما قرار داده است، و براى ایشان محلّ امان است چه در دنیا و چه در آخرت!

ولیکن شما در روز شنبه که روز عاشورا مى‌باشد حضور بهم رسانید، آن روزیکه در آخر آن روز من کشته مى‌شوم و پس از من دیگر احدى از اهل بیت من باقى نخواهد ماند! و خواهران من و اهل بیت من اسیر خواهند شد، و سر مرا به سوى یزید لعنه اللَه خواهند برد!»

طائفه جنّ گفتند: اى حبیب خدا و اى پسر حبیب خدا! اگر اطاعت امر تو بر ما واجب نبود و مخالفت تو بر ما جائز بود، تحقیقاً ما جمیع دشمنانت را پیش از آنکه به تو دسترسى پیدا کنند به قتل مى‌رساندیم.

حضرت امام حسین صلوات اللَه علیه به ایشان گفت:

نَحْنُ وَ اللَه أَقْدَرُ عَلَیهِمْ مِنْکمْ، وَ لَکنْ ﴿لِّيَهۡلِكَ مَنۡ هَلَكَ عَنۢ بَيِّنَةٖ وَيَحۡيَىٰ مَنۡ حَيَّ عَنۢ بَيِّنَةٖ﴾. ¹

«سوگند به خدا که ما براى نابودى آنان قدرتمان از شما بیشتر مى‌باشد، ولیکن باید کسانیکه هلاک مى‌شوند از روى حجّت و دلیل باشد؛ و کسانیکه زندگانى مى‌یابند نیز از روى حجّت و دلیل باشد». ²