استيذان طائفه جنّ از سيّد الشّهداء براى كارزار، و بيان حضرت در جواب ايشان‏

آیة اللَه شوشترى أعلى اللَه مقامه آورده است که: چون حضرت امام حسین علیه السّلام به سوى مدینه سیر مى‌کرد و گروه جنّ به حضورش مشرّف شدند، حسین علیه السّلام مرثیه خوانى مى‌کرد و مستمع فقط آن دسته بودند. و شرح آن بدینگونه مى‌باشد که: هنگامیکه دستجات مسلمان جنّ به نزد وى آمدند و گفتند: یا سَیدَنَا! نَحْنُ شِیعَتُک وَ أَنْصَارُک، فَمُرْنَا بِأَمْرِک وَ مَا تَشَآءُ! وَ لَوْ أَمَرْتَنَا بِقَتْلِ کلِّ عَدُوٍّ لَک وَ أَنْتَ بِمَکانِک، لَکفَینَاک‌ ذَلِک!

«اى سید و سالار ما! ما شیعیان و یاران تو هستیم، هر چه مى‌خواهى به ما امر کنى امر کن! و اگر ما را امر نمایى به کشتن جمیع دشمنانت، هر آینه ما تو را در این امر کفایت مى‌کنیم در حالیکه تو بر سر جاى خودت باقى بوده باشى و تکان هم نخورى‌»!

جَزَاهُمُ الْحُسَینُ عَلَیهِ السَّلامُ خَیرًا وَ قَالَ لَهُمْ: أَوَ مَا قَرَأْتُمْ کتَابَ اللَه الْمُنْزَلَ عَلَى جَدِّى رَسُولِ اللَه صَلَّى اللَه عَلَیهِ وَ ءَالِهِ:

﴿أَينَمَا تَكونُوا يدْرِككمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كنتُمْ فِى بُرُوجٍ مُّشَيدَةٍ﴾ ¹

«پس حسین علیه السّلام آنها را به جزاى خیر پاسخ داده و فرمود: آیا نخوانده‌اید کتاب خدا را که بر جدّم رسول اللَه صلّى اللَه و علیه و آله نازل شده است: هر کجا بوده باشید، مرگ شما را در مى‌گیرد و گرچه در قلعه‌ها و قصرهاى مستحکم باشید!»؟

و خداوند سبحانه مى‌فرماید: ﴿لَبَرَزَ الَّذِينَ كتِبَ عَلَيهِمُ الْقَتْلَ إِلَى‌ مَضَاجِعِهِمْ﴾.²

«تحقیقاً کسانیکه در سرنوشتشان کشته شدن آمده است، به سوى خوابگاهها و فرودگاههاى خودشان ظاهر و بارز خواهند گشت.»

وَ إذَا أَقَمْتُ بِمَکانِى فَبِمَاذَا یبْتَلَى هَذَا الْخَلْقُ الْمَتْعُوس وَ بِمَاذَا یخْتَبَرُونَ؟! وَ مَنْ ذَا یکونُ سَاکنَ حُفْرَتِى بِکرْبَلَا؟ وَ قَدِ اخْتَارَهَا اللَه یوْمَ‌ دَحَى الارْضَ وَ جَعَلَهُ مَعْقِلًا لِشِیعَتِنَا، وَ یکونُ لَهُمْ أَمَانًا فِى الدُّنْیا وَ الاخِرَةِ!

وَ لَکنْ تَحْضُرُونَ یوْمَ السَّبْتِ وَ هُوَ یوْمُ عَاشُورَا الَّذِى فِى ءَاخِرِهِ أُقْتَلُ، وَ لَا یبْقَى بَعْدِى مَطْلُوبٌ مِنْ أَهْلِى! وَ تُسْبَى أَخَوَاتِى وَ أَهْلُ بَیتِى، وَ یسَارُ بِرَأْسِى إلَى یزِیدَ لَعَنَهُ اللَه!