مرتب سازی:
احرام در میقات عشق
5«وانى لک بالجواب وقد شحطت أوداجک على اثباجک وفرق بين بدنک ورأسک؛ چگونه تو جواب من را میدهی و حال آنکه رگهای گردن تو از جای خود حرکت کرده و بر پشت و شانه تو آویخته شده. و بین سر و بدن تو جدایی افتاده.»
«فأشهد انک ابن خاتم النبيين وابن سيد المؤمنين وابن حليف التقوى وسليل الهدى وخامس أصحاب الکسا وابن سيد النقباء وابن فاطمة سيدة النساء؛ شهادت میدهم که تویی فرزند خیرالنّبینّ، تویی فرزند سید المؤمنین امیرالمؤمنین، تویی فرزند هم سوگند تقوی و سلاله هدایت و پنجمین اصحاب کساء و فرزند سیدالنقباء، تویی فرزند فاطمه الزهرا سیده النّساء.»
«ومالک لاتکون هکذا وقد غذتک کف سيد المرسلين وربيت في حجر المتقين ورضعت من ثدي الايمان و فطمت بالاسلام؛ چگونه چنین نباشی و حال آنکه پرورش داده تو را پنچه پیغمبر خاتم النبین و پروریده شدی در کنار شیر متّقین، شیر خوردی از پستان ایمان و بریده شدی از شیر با اسلام»
«فطبت حيا وطبت ميتا، غير ان قلوب المؤمنين غير طيبة لفراقک ولا شاکة في الخيرة لک؛ آری، تو پاکیزه بودی در زندگیت، در مُردنت! همانا دل های مؤمنین به جهت فراق تو شاد نیست و حال آنکه شکی ندارم در نیکویی و خوبیهای تو.»
«فعليک سلام اللَه ورضوانه؛ سلام خدا و رضوان خدا وخشنودی خدا بر تو باد»
«وأشهد انک مضيت على ما مضى عليه أخوک يحيى بن زکريا؛ شهادت میدهم که تو بر همان رویه و منوالی بودی که برادر تو یحیی بن ذکریا بود.» این جملات را گفت جابر، آن وقت چشم خود را به اطراف آن قبر معصوم، قبر شهید کربلا، سیدالشّهداء و به اطراف قبر شهدا کرد، چشم خود را جولان داد و نگاهی به اطراف کرد و سلامی بر آن بدن های طیب و طاهر و آن أجساد پاک و مبارک نمود.»
«السلام عليکم أيتها الأرواح التي حلت بفناء الحسين وأناخت برحله،أشهد أنکم أقمتم الصلاة وآتيتم الزکاة وأمرتم بالمعروف ونهيتم عن المنکر وجاهدتم الملحدين وعبدتم اللَه حتى أتاکم اليقين؛ قسم میدهم، پروردگارا، خدایا! این سلام من را به این اجساد طیبه و طاهره برسان. سلام بر شما ای جان ها و نَفس هایی که در آستان حسین و در راه و هدف او خود را پیاده کردید، و در آستان او بار خود را فرود آوردید و در فناء و آن آستان وارد شدید! و ملحق کردید خود را به نور دیده پیغمبر. شهادت میدهم که شما اقامه نماز کردید، ایتاء زکات کردید، امر به معروف و نهی از منکر کردید، و با ملحدین و فاسقین جهاد کردید، و عبادت پروردگار خود را به جا آوردید تا به سر حدّی که به مرحله یقین رسیدید و مرگ را در آغوش گرفتید و با حال خوش و شادی از این دنیا حرکت کردید و رفتید.» این جملات را گفت، سپس گفت: