دستورات آیة الحق مرحوم قاضی در ماه‌های رجب و شعبان و رمضان المبارک

١٠ـ و أکثِروا مِن زیارةِ الإخوانِ الأبرار؛ فإنّهم الإخوانُ فی الطّریق، وَ الرَّفیقُ فی المَضیق.

«١٠. تا می‌توانید بسیار به دیدار و زیارت برادران نیکوکار خود بشتابید؛ چرا که به‌راستی آنها برادرانی هستند واقعی که در تمام مسیر، همراه انسان‌اند و با رفاقت خویش، آدمی را از کریوه‌های نفْس و تنگناها و عَقَباتِ آن عبور می‌دهند.»

١١ـ و زیارةِ القبور فی النَّهار غبّاً و لا تزورُوا لَیلاً.

«11. به زیارت اهل قبور ملتزم باشید، ولی نه به‌صورت مداوم و همه روزه (مثلاً در هفته، یک روز انجام بگیرد)؛ و نباید زیارت قبور در شب واقع گردد.»

مَا لنا ... و لِلدُّنیا؟! قَد غَرَّتْنا! و شَغَلَتْنا و اسْتَهوَتنا و لَیسَت لَنا!

«ما را با دنیا چه‌کار؟! به‌راستی دنیا ما را فریب داده، به پستی و ذلّت کشانید! ما را از مقام عزت و رفعت پایین آورد! و دنیا پست‌تر از آن است که برای ما هدف قرار گیرد؛ پس آن را برای اهل دنیا واگذارید.»

فَطوبیٰ لِرِجالٍ أبدانُهم فی الناسوت و قلوبُهُمْ فی اللّاهوتِ.... اُولئک الأقلّونَ عدَداً...... و الأکثرونَ مَدَداً..... أقولُ ما تَسمَعونَ، و أستغفِرُاللَه.

«پس به‌به! خوشا به‌حال آن مردانی که بدن‌های آنان در این عالم خاکی است ولی قلوبشان در عالم لاهوت، یعنی در عالم احدیت و واحدیت و عزّ پروردگار در پرواز می‌باشد.

و این افراد، اگرچه از نظر تعداد بسیار کم هستند، ولیکن از نظر قوّت و مدد و از جهت واقعیت و اصالت و حقیقت دارای اکثریت می‌باشند.

من می‌گویم آنچه را که شما می‌شنوید و از ذات اقدس حضرت حق طلب مغفرت می‌نمایم.» (١٣٥٧ هـ ق)¹

[مرحوم علامۀ طهرانی:] این دستوراتی است که مرحوم قاضی به شاگردان خود داده است، و رفقا این دستورات را در این سه ماه انجام می‌دهند.

البته این اعمال را در حدّ امکان [باید انجام داد]، هر کسی که نمی‌تواند هر روز را روزه بگیرد، حتی‌الامکان پنج روز از رجب و ده روز از شعبان را بگیرد؛ خلاصه به‌حسب ملاحظۀ مزاج و قوّه و حال و استعداد بگیرد.