دستورات آیة الحق مرحوم قاضی در ماههای رجب و شعبان و رمضان المبارک
دستورات آیة الحق مرحوم قاضی در ماههای رجب و شعبان و رمضان المبارک
مرتب سازی:
دستورات آیة الحق مرحوم قاضی در ماههای رجب و شعبان و رمضان المبارک
7دستورات اَشهُر ثلاثه
و اما دستورالعمل این سه ماه:
١ـ عَلیکُم بِالفرائضِ فی أَحسنِ أوقاتِها و هی مَعَ نَوافلها الإحدیٰ و الخمسین.
«١. بر شما باد به اینکه نمازهای فریضۀ خود را با نوافل آن که مجموعاً پنجاهویک رکعت است،1 در بهترین اوقاتشان انجام دهید.»
فإن لَم تتَمَکَّنوا فبأربَعٍ و أربعینَ.
«و اگر نتوانستید چهلوچهار رکعت2 آن را بجا بیاورید.»
و إن مَنَعَتکُم شواغِلُ الدُّنیا، فَلا أقَلَّ مِن صلاةِ الأوَّابین.
«چنانچه باز هم شواغل دنیا شما را بازداشت، حتماً نافلۀ ظهر را که به او «صلاة أوّابین» میگویند، انجام بدهید.
و نماز ظهر را هم در وقت فضیلت انجام دهید که در قرآن بدان تأکید شده و مراد از ﴿الصَّلَٰوةِ ألْوُسْطَىٰ﴾ همان نماز ظهر است.»
2ـ و أمّا نَوافلُ اللَّیلِ فلا مَحیصَ منها عندَ المؤمنین! و العَجَبُ ممَّن یَرومُ مَرتبةً مِنَ الکَمالِ و هُوَ لا یَقومُ اللَّیالِ! و ما سَمِعنا أحَداً نالَ مَرتبةً مِنهُ إلّا بِقیامِها.
«2. و اما در مورد نافلۀ شب بهخصوص باید بدانید که: انجام دادن آن در نظر مؤمنین و سالکان حضرت معبود از واجبات است و هیچ چاره ای جز اِتیان آن نیست. و تعجب است از کسانی که قصد رسیدن به مرتبهای از مراتب کمال را داشته، ولی به قیام شب و انجام نوافل آن بیتوجه هستند.
و ما هیچگاه ندیده و نشنیدهایم که احدی به یک مرحله و مرتبهای از کمال راه یافته باشد مگر بهواسطۀ برپاداری نماز شب!»
٣ـ و عَلیکُم بِقرائَةِ القرآنِ الْکریم فی اللَّیل بِالصَّوتِ الحَسَنِ الحزین، فهُوَ شرابُ المُؤمنین.
«٣. بر شما باد به قرائت قرآن کریم در نافلههای شب که انسان را حرکت داده، سیر او را سریع مینماید و برای او بسیار مفید است. تَغَنّی به قرآن، انسان را به خدا نزدیک میکند! بهخلاف غنای محرّم که آدمی را به لهو میکشاند؛ پس تا میتوانید در شبها قرائت قرآن کنید، چرا که قرائت قرآن شراب مؤمنین است.»
٤ـ و علَیکُم بِالتزام الأورادِ المعتادَةِ الّتی هی بِیَدِ کُلِّ واحدٍ مِنکُم. و السَّجدَةِ المَعهُودَةِ مِن ٥٠٠ إلیٰ ١٠٠٠.
- مرحوم علامۀ طهرانی رضواناللهعلیه: زيرا نمازهاي واجب هفده ركعت است و هريك از آنها داراي نوافل ميباشند؛ بدين ترتيب: دو ركعت نافلۀ صبح كه وقت آن قبل از نماز صبح است، و هشت ركعت نافلۀ ظهر و هشت ركعت نافلۀ عصر كه قبل از ظهر و عصر خوانده ميشوند، و چهار ركعت نافلۀ مغرب كه وقتش بعد از فريضۀ مغرب است، و يك ركعت ايستاده و يا دو ركعت نشسته كه يك ركعت حساب ميشوند و وقتش بعد از نماز عشاء است. و مجموع آنها، بيستوسه ركعت ميشوند و يازده ركعت آن هم نافلۀ شب است كه جمعاً سيوچهار ركعت ميباشند. بدين ترتيب مجموع نوافل و فرائض، پنجاهويك ركعت ميشوند. (انتهیٰ.)
- مرحوم علامۀ طهرانی رضواناللهعلیه: بدينصورت كه چهار ركعت از عصر و دو ركعت از مغرب و وُتَيره [نافلۀ عشاء] كه مجموعاً هفت ركعت ميباشد حذف شود. (انتهیٰ.)