توسل به امام زمان علیه السلام و حقیقت انتظار فرج
6وَ إن قَرُبَت دَارِی فَعَامِيَ کلُّهُ *** رَبِيعُ اعْتِدَالٍ فِی رِياضٍ أرِيضَةِ وَ إن رَشِيَتْ عَنِّی فَعُمْرِيَ کلُّهُ *** زَمَانُ الصَّبَا طِيباً وَ عَصْرُ الشَّبِيَة1 ١ ـ چون در روز عيدی پرده از رخ برگيرد، آنقدر زيباست که برای تماشای جمالش ديدگان تمام قبيلهها با هم تزاحم کنند.
٢ ـ و بنابراين أرواح مردم آن قبائل برای ادراک معنای جمال او به سوی او روا آورده و مشتاقانه بدو بگروند، و ديدگان مردم آن قبائل از تماشای زيبائيهای او در باغ و لالهزار و در تنعّم به سر میبرند.
٣ ـ و در نزد من، عيد من آن روزی است که چهرۀ زيبای او را با چشم تازه و روشن ببينم.
٤ ـ و تمام شبهای من شب قدر است، اگر او به من نزديک شود، همچنانکه تمام روزهای من ديدار و ملاقات، روز عيد و جمعۀ من است.
٥ ـ و حرکت من به سوی او حجّی است که برای او کردهام. و هر وقوفی بر در خانهاش، معادل هر وقوفی در مناسک حجّ است.
٦ ـ و اگر در شهری از شهرهای خدا وارد شود، در حالی که او در چشم من وارد شده است، من آن شهر را غير از مکه نمیبينم.
٧ ـ و هر مکانی که او را در برگيرد حرم است؛ همچنين هر خانهای که او در آنجا سکونت گزيده است، خانۀ هجرت است.
٨ ـ و هر جائی که او در آنجا ساکن شود، آنجا بيت مقدس است؛ و به جهت روشنی و تازگی چشم من در آنجا همۀ باطن و احشای منتر و تازه میگردد.
٩ ـ و مسجد الاقصای من محلّکشيده شدن بُرد و ردای اوست بر روی زمين، و عطر و گلاب من خاک آن زمينی است که او از روی آن عبور کرده است.
١٠ ـ اگر در اوائل روز، او جواب سلام و تحيّت مرا بدهد، تمام روز من همچون عصر با فرح و سرور خواهد بود.
- ديوان ابن فارض تائيۀ کبری، أبيات ٣٥٣ به بعد، ص ٨٠ و ص ٨١.
- ديوان ابن فارض تائيۀ کبری، أبيات ٣٥٣ به بعد، ص ٨٠ و ص ٨١.

