توسل به امام زمان علیه السلام و حقیقت انتظار فرج

نکتۀ دوّم‌ آنکه‌: قدرت‌ و علم‌ و احاطه‌ و سيطرۀ آن‌ حضرت‌ به‌ امور، متوقّف‌ بر زمان‌ ظهور نيست‌ بطوريکه‌ قبل‌ از ظهور فاقد آن‌ باشند و پس‌ از ظهور واجد شوند، بلکه‌ در هر دو حال‌ هيمنه‌ و سيطره‌ و احاطۀ تکوينيّه‌ که‌ لازمۀ ولايت‌ کليّه‌ است‌ با آن‌ حضرت‌ است‌؛ ولی قبل‌ از ظهور اين‌ مطلب‌ از انظار مردم‌ و از ادراک‌ عقول‌ و نفوس‌ پنهان‌ است‌؛ و پس‌ از ظهور آشکار میشود.

نکتۀ سومّ آنکه‌: قدرت‌ عمليّه‌ و گسترش‌ علميّه‌ و احاطۀ تکوينيّۀ آن‌ حضرت‌ به‌ امور، منحصر در کارهای خير و برّ و احسانی که‌ به‌ نظر ما خير است‌ نيست‌؛ بلکه‌ هيمنه‌ و سيطرۀ بر تمام‌ امور است‌ از خيرات‌ و شرور؛ و به‌ طور کلّی بر هر عمل‌ و بر هر فعل‌ و بر هر موجودی از موجودات‌، زيرا که‌ بر اساس‌ نظام‌ کليّ عالم‌ تکوين‌، عالم‌ سراسر خيرات‌ است‌ و أبداً شرّی وجود ندارد، شرّ امر عَدَمی است‌ و از خدا نيست‌ و از وليّ خدا هم‌ نيست‌؛ و الشّر لَيسَ إلَيک‌.