توسل به امام زمان علیه السلام و حقیقت انتظار فرج
4هر کس امروز در صدد لقای خدا باشد، و در راه مقصود به مجاهده پردازد؛ بدون شک ظهور شخصی و باطنی آن حضرت برای او خواهد شد؛ زيرا لقای حضرت حقّ بدون لقای آيتی و مرآتی آن حضرت صورت نپذيرد.
راه لقای امام زمان عليه السلام باز است
و محصّل کلام آن است که: امروزه را تشرّف به حقيقت ولايت آن حضرت باز است؛ و مهم هم همين است؛ ولی نياز به مجاهدۀ با نفس امّاره و تزکيۀ اخلاق و تطهير باطن دارد، و محتاج به سير و سلوک در راه عرفان و توحيد حضرت حقّ است سبحانه و تعالی، خواه ظهور خارجی و عمومی آن حضرت نيز به زودی واقع گردد، يا واقع نگردد.
زيرا خداوند ظالم نيست؛ و منع فيض نمیکند؛ و راه وصول را برای افرادی که مشتاقند نبسته است.
اين دَر پيوسته باز است؛ و دعوت محبّان و مشتاقان و عاشقان را لبيّک میگويد.
بنابراين بر عاشقان جمال الهی و مشتاقان لقای حضرت او جلّ و علا، لازم است که با قدمهای متين و استوار در راه سلوک عرفان حضرت بکوشند، و با تهذيب و تزکيه، و مراقبۀ شديد، و اهتمام در وظائف الهيه، و تکاليف سبحانيّه، خود را به سر منزل مقصود نزديک کنند. که خواهی نخواهی در اين صورت از طلعت مُنير امام زمان و قطب دائرۀ امکان که وسيلۀ فيض و واسطۀ رحمت رحمانيّه و رحيميّۀ حق است بهرهمند و کامياب میگردند؛
و از هر گونه راههای استفاده برای تکميل نفوس خود متمتّع میشوند؛ و از جميع قابليّتهای خدادادی خود برای به فعليّت درآوردن آنها برای وصول به منزل کمال بهره میگيرند.
وَفَّقَّنَا اللَه تَعَالَی وَ ايّاکم بِمُحَمَّد وَآلِهِ صَلَّی اللَه عَلَی مُحَمَّدٍ وَآلِهِ.
در اينجا بايد سه نکته را در نظر داشته باشيم:
اوّل آنکه: غيبت آن حضرت از جانب ماست نه از جانب ايشان يعنی ما به واسطۀ گناه و انانيّت و استکبار، خود را از زيارتش محروم داشتهايم نه آنکه ايشان خود را مهجور و مختفی میدارند، و به عبارت ديگر او از ما غئب است و ما از او غائب نيستيم.

