مرتب سازی:
استحباب زيارت امام رضا عليه السلام در ماه رجب
7و در «صَحاح اللُغة» گويد: الرُّحْبُ بِالضَّمِّ: السَّعَةُ؛ تَقولُ مِنهُ: فُلانٌ رُحْبُ الصَّدْرِ. وَ الرَّحْبُ بِالْفَتْحِ: الْواسِعُ، تَقولُ مِنهُ: بَلَدٌ رَحْبٌ و أرْضٌ رَحْبَةٌ؛ و قَد رَحُبْتَ بِالضَّمِّ تَرْحُبُ رُحْبًا و رَحابَةً. و قَوْلُهُمْ: مَرحَبًا و أهْلاً أی أتَیتَ سَعَةً و أتَیتَ أهلاً فَاسْتَأْنِسْ و لاتَسْتَوْحِشْ. و قَدْ رَحَّبَ بِهِ تَرْحيبًا، إذا قالَ لَهُ: مَرْحَبًا...
و قِدْرٌ رُحابٌ أی واسِعَةٌ. وَ الرُّحْبَی: أعْرَضُ الاضْلاعِ، و إنَّما یکونُ النّاحِزُ فی الرُّحْبَیینِ وَ هُما مَرْجِعُ الْمِرْفَقَینِ، وَ هُوَ أيضًا سِمَةٌ فی جَنْبِ الْبَعيرِ. وَ الرَّحيبِ: الاکولُ. و فُلانٌ رَحيبُ الصَّدْرِ أی واسِعُ الصَّدْرِ. و رَحآئِبُ التُّخومِ: سَعَةُ أقْطارِ الارْضِ. و رَحُبَتِ الدّارُ و أرْحَبَتْ بِمَعْنًی، أی اتَّسَعَتْ. ـ إلی ءَاخرِ ما أفادَهُ.
و مشابه آنچه گفته شد در «تاج العروس» آمده است. و محصّل از آنچه ذکر شد آنکه: اين توهّم فقط و فقط از نگذاردن يک نقطۀ «رَجَب» بوجود آمده است. وَ بما ذکرْنا کلَّه عرفتَ أنّه توهّمٌ بِلا مَوردٍ؛ فلا تَغفُلْ.
و سابعاً: از آنچه اخيراً در معنی رحب ذکر شد معلوم شد که: رُحْب به معنی سَعَة است و رحْب به معنی واسع؛ و روايت شريفه بر فرض صحّتِ وارد شدن آن با حاء مهمله و بدون نقطه، بايد رُحْب بالضّمّ باشد نه رَحْب بالفتح؛ و چون در نسخۀ «کافی» مطبوع مرحوم شيخ، رَحب بالفتح نوشته شده است و فتحۀ روی راء مشهود است، بنابراين متعيّن حذف نقطه است از جيم معجمه نه به غلط ضمّه را فتحه قرار دادن.
افضليّت زيارت مشاهد مشرّفه در ماه رجب
و علّت آنکه حضرت جواد عليهالسّلام ماه رجب را معيّن میکنند، مضافاً إلی ما ذَکرْناه آنکه زيارت همۀ ائمّه عليهمالسّلام در ماه رجب مستحبّ است و حائز فضيلت بيشتری از سائر شهور است؛ کما آنکه در «إقبال» در باب أعمال رجب، ص ٦٣١ راجع به استحباب زيارت هر يک از مشاهد مشرّفه در ماه رجب ميفرمايد: رَوَیناها بِإسْنادِنا إلَی جَدّی أَبی جَعْفَرٍ الطّوسيِّ (ره) فِيما ذَکرَهُ عَنِ ابْنِ عَبّاسٍ قالَ: حَدَّثَنی جُبَیرُ بْنُ عَبْدِاللَه عَنْ مَوْلَينا یعْنی أَبَاالْقاسِمِ بْنِ رُوحٍ رَضی اللَه عَنْهُ قَالَ: زُرْ أَی الْمَشَاهِدِ کنْتَ بِحَضْرَتِهَا فِی رَجَبٍ، تَقُولُ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِی أَشْهَدَنَا مَشْهَدَ أَوْلِیآئِهِ فِی رَجَبٍ وَ أَوْجَبَ عَلَینَا مِنْ حَقِّهِمْ مَا قَدْ وَجَبَ ـ تا آخر زيارت شريفۀ وارده.