اعمال ماه رمضان و اهمیت آن

 پس باید بدانیم پیغمبر رحمت [با این کلام] چه مطلب مهمی را می‌خواهد به ما بفهماند؛ می‌خواهد بگوید: ای آدم! ای کسی که من برای دستگیری تو آمده‌ام! تشریع و این احکام را برای تو آورده‌ام، بدان که چه کیمیا و گوهری در دستت قرار داده‌ام! قدرش را بدان! مبادا شقی بشوی! مبادا ماه رمضان بیاید و برود و آن استفاده‌ای که باید بکنی و آن منظور و مقصودی که باید انجام شود، حاصل نشده باشد.¹

در بعضی از روایات آمده است: «کسی که در ماه رمضان مشمول رحمت الهی واقع نشد، باید صبر کند تا هنگام عرفات در ذی‌حجّه، آنجا مشمول رحمت الهی قرار بگیرد.»

 آیا دیده‌اید در یک جادۀ سرازیری حتی اگر ماشین خاموش هم باشد، همین‌قدر که شما ترمز نزنید ماشین خودش حرکت می‌کند؟ ما می‌آییم ترمز می‌زنیم، نگهش می‌داریم. ماه رمضان این است؛ اصلاً انسان بخواهد یا نخواهد در این ماه دارد حرکت می‌کند، مگر اینکه خدای نکرده بیاید با وسایل و مسائل دیگری جلوی این رحمت را بگیرد و مرتّباً این رحمت را خراب کند. لذا در این روایت پیغمبر اکرم فرمودند: «أنفاسُکم فیه تَسبیحٌ؛ [نفَس‌های شما در این ماه تسبیح به‌ حساب می‌آید].» ما دربارۀ غیر ماه رمضان [چنین چیزی] نداریم و این مسئله یک مسئلۀ تعبّدی که نیست. چرا نفَس‌های ما در ماه رمضان حکم تسبیح دارد؟ چون این نفَس منبعث از حال است؛ وقتی که حال عوض شود، حال تقرّب پیدا شود، لحظاتی که بر انسان می‌گذرد هم لحظات در حال نزدیک‌شدن است و حکم تسبیح و ذکر را دارد. «نُومُکم فیه عبادةٌ؛ خوابتان در این ماه عبادت است»؛ الآن خواب ما عبادت نیست، غفلت است.²

ماه بهره‌مندی از نفحات الهی

 پیغمبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم در روایتی می‌فرماید:

ألا إنّ للّهِ فی أیّامِ دَهرِکم نفحاتٌ، ألا فتَعَرِّضوا لَها و لا تُعرِضوا عنها.

«آگاه باشید که برای شما در مدت زندگی خود نفحاتی می‌رسد، خودتان را در معرض آن قرار دهید تا نفحات الهی و سبحانی به قلب شما بگیرد و برخورد کند!»³