اعمال ماه رجب و اهمیت آن

 یک بار رفقا از من سؤال کردند که بهترین چیز براى ماه رجب چیست؟ گفتم: من همان را عرض مى کنم که بزرگان فرموده‌اند: «بهترین چیز این است که انسان خود را از خود بیرون بیاورد، از خودیّت بیرون بیاورد و به‌عنوان یک عبد باشد و اراده و اختیار خود را تسلیم اختیار پروردگار کند.»¹

قبل از هر کارى که مى‌خواهد انجام بدهد، اول ببیند که او چه مى‌خواهد، بعد انجام بدهد. هر فکرى مى‌خواهد براى او بیاید، اول ببیند او چه رضایت دارد، بعد راجع به آن فکر کند. هر اقدامى که مى‌خواهد بکند، اول جنبۀ اتصال و ارتباط با او را در نظر بگیرد و بعد به آن قضیه اقدام کند. این همان مقام عبودیّتى است که اگر خداوند به بنده‌اى توفیق بدهد، مى تواند حظّ و نصیب بیشترى ببرد.²

بخش دوم: مراقبات پس از ورود به ماه رجب

1. تصحیح خیال

 مهم‌ترین مسئله‌ای که در این سه ماه رجب، شعبان و رمضان براى انسان توصیه شده است، عبارت است از اینکه انسان ذهن خود را از خطورات و از مسائل پاک کند، و نگذارد هر خطوری به ذهن او بیاید، یا اگر خطورى مى‌آید، نگذارد درآنجا لانه کند و بماند، بلکه زود از ذهن خود دفع کند تا اینکه نفس بتواند قابلیت ورود انوارى را که از عالم ملکوت مى‌آید، پیدا کند. و بداند که با وجود خطورات و ذهنیات، دیگر جایى براى آن انوار و واردات نیست؛ لذا باید ذهن خود را آماده کند.³

2. رعایت مراقبه

 مراقبه از اهمّ شرایط سلوک است و آن عبارت است از آنکه سالک در جمیع احوال مراقب و مواظب باشد تا از آنچه وظیفه اوست تخطّى ننماید و از آنچه بر آن عازم شده تخلّف نکند. مراقبه معناى عامّى است و به اختلافِ مقامات و درجات و منازل سالک تفاوت مى‌کند. مراقبه حکم پرهیز از غذاى نامناسب براى مریض را دارد، و تا وقتى که مریض مزاج خود را پاک ننماید و از آنچه مناسب او نیست پرهیز نکند دارو بى‌اثر خواهد بود، و چه‌بسا گاهى اثر معکوس مى‌دهد.⁴