اعمال ماه رجب و اهمیت آن

سیرۀ اولیاء الهی در هنگام فرارسیدن ماه رجب

 لذا اهتمام بزرگان نسبت به ماه رجب حتى از ماه رمضان هم بیشتر بود و عبارت علامۀ طهرانی این بود: «سالکین باید نسبت به ماه رجب و ماه‌های حرام، واکنش و حساسیت بیشتری نشان بدهند.» مسئله یک مسئلۀ اعتباری و توهّمی نیست، بلکه یک مسئلۀ واقعی است. مشخص است وقتی که ماه رجب می‌آید، حال‌و‌هوا با ماه جمادی فرق دارد، چطور اینکه حال‌و‌هوا در ماه رمضان تفاوت می‌کند، یا وقتی محرّم می‌آید، متوجه می‌شوید حال‌و‌هوا عوض شده است، اثر معنوی این حادثه، چطور فضا را تغییر می‌دهد و محزون می‌کند.¹

 دأب و دَیدَن² مرحوم علامۀ طهرانی رضوان‌اللَه‌علیه این بود که قبل از ماه رجب، دوستان خود را جمع مى‌کردند و راجع به اهتمام ماه رجب مطالبى را مى‌فرمودند. آنچه را من بدون توجه به روایات و احادیثى که در فضیلت ماه رجب آمده است از تجربیّات شخصى خودم با علامۀ طهرانی و سایر بزرگان رضوان‌اللَه‌علیهم به یاد دارم، این است که ایشان در تمام ایام سال، نسبت به سایر ماه‌ها اهتمام بیشترى به ماه رجب داشتند و خود ایشان (علامۀ طهرانی) هم در ماه رجب تغییراتى داشتند.

 ایشان به‌طور کلى در زندگی و در اعمال شخصى خودشان نسبت به ماه رجب مراقبت بیشترى داشتند و به رفقا و دوستانشان نیز به‌عنوان توصیه مى فرمودند: «ماه رجب ماه الهى است، انسان نباید در ماه خدا غیرخدا را داخل کند.»³

بخش اول: مراقبات قبل از ورود به ماه رجب

1. حالت انتظار و آمادگیِ ورود به أشهُر ثلاثة

 ماه رجب ماهی است که سالکان، امیدِ آمدن آن را دارند و و از ماه‌های قبل برای آمدن ماه رجب روزشماری می‌کنند.این حالت انتظار و ترقّب برای آمدن ماه رجب خیلی حالت مهمّی است؛ به‌طوری که این حالت انتظار و ترقّب از ذکر و وِرد و سایر اعمال عبادی مهم‌تر است.

 حالت انتظار یعنی وقتی انسان می‌خواهد وارد ماه رجب شود، با یک نفْس و روحیه و حال‌وهوایی وارد شود که گویا به پذیرایی خدا می‌رود. این حالت از اعمال مهم‌تر است؛ چون آنچه به انسان می رسد به‌واسطۀ نیّت است، و آن نیّت است که باعث انوار و فیوضات الهی می‌شود.